เกิดจากการที่เราเกิดมาพร้อมกับความว่างเปล่า ไม่มีอะไร สอดคล้องกับพระพุทธศาสนาที่ว่ามนุษย์เกิดมาไม่มีอะไรติดตัวมาด้วยไม่ใช่ของเรา ( อนัตตา ) เนื่องด้วยความว่างเปล่านี้สามารถเป็นเสรีภาพของมนุษย์ในการสร้างชีวิตให้เป็นไปตามความต้องการของตน กล่าวคือมนุษย์สามารถที่จะใช้เสรีภาพทำอะไรก็ได้แต่ก็ต้องอยู่บนพื้นฐานของความถูกต้อง เช่น มนุษย์เรามีเสรีภาพในการที่จะรักแต่ในความรักต้องรักอย่างมีเหตุมีผลให้เสรีภาพซึ่งกันและกันไม่บังคับใจกัน เป็นต้น จากการมีความว่างเปล่านำมาซึ่งเสรีภาพในการมีการเป็นสิ่งเหล่านี้เป็นตัวกำหนดชะตากรรมของมนุษย์เรา เนื่องจากชะตากรรมในความหมายนี้หมายถึง อนาคต ที่มนุษย์เราสามารถกำหนดอนาคตได้โดยเสรีภาพของมนุษย์ที่มีอยู่ เช่น ซาร์ตร์ เขาอยากเป็นนักเขียน เขาก็มีเสรีภาพและเลือกที่จะเป็นนักเขียนตามความต้องการของตน และสิ่งที่เขาเลือกก็เป็นสิ่งที่กำหนดชะตากรรมของชีวิตเขา จะเห็นได้ว่าความว่างเปล่า เสรีภาพ และชะตากรรมมีความสัมพันธ์กันในแง่ของเวลา ความว่างเปล่า คือ อดีต เสรีภาพ คือ ปัจจุบัน และชะตากรรม คือ อนาคต
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น